Portada Brigadas Blog Brigada Palestina


Al otro lado del muro de la ocupacion PDF Imprimir E-mail
Brigada Palestina
14/08/2010

Al otro lado del muro de la ocupación:

Salimos del hostal, que se encuentra en el barrio musulman de la ciudad
vieja de Jerusalem, al otro lado de la linea verde. Por sus calles pueden verse las banderas israelies de las casas ocupadas por colonos mientras militares israelies y guardia privada de seguridad velan por su seguridad.




El bus 78 nos lleva a Betlehem (Belen) cruzando barrios musulmanes de
Jerusalem este como Sheikh Jarrah, en el cual el gobierno israelí está
desocupando casas de palestinos para concederselas a colonos, otra vez protegidos por sus militares.

Cruzamos el check point para llegar a Belen, al otro lado del muro. Una
Belen rodeada por colonias. Nos encontramos en el otro lado del muro, en
Cisjordania, en la Zona A, que se supone que controla la Autoridad Nacional Palestina.

Decidimos ir a Hebron, más al sur. Por la carretera pasamos un check
point abandonado, por ahora, antes de llegar a la provincia de Hebron,
la mas extensa de Cisjordania. Las zonas rurales, Zona C, están
controladas por el ejercito israeli. Los agricultores tienen que pedir
permiso a las autoridades israelis para poder crear terrazas en sus
huertas o para crear pozos, permiso que cuesta dinero, permiso que nunca
llega. Nos recibe un agricultor que ha visto como despues de conseguir
dinero y de trabajar duro en la tierra los soldados israelies con sus buldozers le han destrozado su sistema de riego. Desde su huerta se puede ver como crecen las colonias, como aislan a las casas colindantes que se ven forzadas a abandonar sus tierras. Las colonias siguen creciendo dia a dia, aunque Israel firmo un acuerdo de congelar las colonias.

Hebron tiene la suerte de estar divida a su vez en zona H1 y H2. Los que
tienen el privilegio de vivir en la H2 se encuentran bajo el control de
Israel.

Llegamos a la ciudad de Hebron, a la Zona A - H1, donde pueden verse
como los policias de la ANP controlan... el trafico. Al otro lado de la
zona H1, simplemente cruzando una calle, entramos en la zona H2, a manos
de los israelis.

Un grupo de casas de 16 familias tiene la mala suerte de estar al lado
de una colonia dentro de la ciudad vieja. Para ir a sus casas, al
colegio, tienen que pasar dia tras dia un checkpoint y tener que
aguantar a sus vecinos. Lo que una vez fue la estacion de autobuses de
Hebron, ahora es una urbanizacion de colonos fuertemente protegida por
soldados. En la ciudad de Hebron viven 400 colonos protegidos por 3000
militares. Hay casas que tienen a menos de 10 metros la casa de colonos,
custodiada por militares desde su garita. Colonos que se divierten
lanzando basura o disparando los contenedores de agua de sus vecinos palestinos.

Decidimos visitar la Mezquita de Hibrain, lugar santo tanto para
musulmanes como para judios. Para llegar a ella hay que atravesar otro
checkpoint. La calle que lleva a la mezquita tambien conecta dos
colonias. Lo que hace años fue un mercado lleno de gente ahora es una
calle desierta con tiendas cerradas, con casas abandonadas. Sus antiguos
inquilinos se cansaron de tener que vivir encerrados, humillados y
agredidos por la colonia más agresiva de Cisjordania.

Todas estas colonias, todos estos checkpoints, todos estos militares, la ocupación por vivir en tierra reconocida como palestina por las naciones unidas. Por encontrarse en el otro lado de la linea verde, en el otro lado del muro, en las zonas A, B o C o H1 o H2 o en territorios del 48 y ser palestino. Por estar en Palestina y ser palestino.

 
Belen PDF Imprimir E-mail
Brigada Palestina
14/08/2010

Belen


Belen ez da betidanik eskolan irakatsi diguten herria. Gaur egun palestinarrentzako espetxe erraldoia bihurtu nahi du israelgo estatuak. Bertako alkatearen esanetan, beraien nortasuna mantentzeko borroka etengabea da. Orain arte han erlijio eta kultura ezberdinetako hainbat jendek era harmoniotsuan bizi izan dira (kristauak, judutarak, eta musulmanak). Adibidez, deigarria da gehiengo musulmana duen herri batek, legez, alkate kristau bat izatea. Berezitasun hau herritaran batasuna bultzatzeko ematen da.


 


Baina gaur egun sionistak errealitate hau aldatzen saiatzen ari dira: okupazioa eta bazterketa dira estatu israeldarraren armak. 2011. urterako biztanle kristau eta musulmanak kaiola batean sartu nahi dituzte; mugimendu askatasuna ukatuko diete, haien bizimodua harresiak finkatutako eremuetara mugatuz. Nola ez, hiriko gune aberatsak eta sakratuak Israelgo estatuaren eskuetan geratuko dira, haien interes ekonomiko eta estrategikoetarako "parke tematiko erlijioso" bat sortuko dutelarik. Bertara sartzeko turistek solik izango dute baimena, eta haien 'tour' turistikoan ez dute inguruko errealitate gordina ezta usainduko. Gainera, bertako jatorrizko biztanleen ekonomia suntzitzeko nahian, palestinarrek ez dute aukerarik izango dendak, hotelak, jatetxeak, eta bestelako negozioak zonaldean izateko; hauek inguruko kolono judutarren eskuetan geratuko dira, eta turistentzako bertatik pasatzea derrigorrezkoa izango da.


Baina Belen ez dira soilik elizak eta mezkitak. Gaurko errealitatea askoz krudelagoa da. 1948.eko Nakba (hondamendia) eta gero, milaka errefuxiatu etorri ziren hona sionistek suntsitutako hainbat herrietatik ihesean. Hasieran Gurutze Gorriak jarritako jaimetan bizi ziren errefuxiatuak, baina, egoera denboran luzatuko zela ikusita, honek laguntza eskatu zion NBEri.

Jaimak 9 metro karratutako etxolak bihurtu ziren, non 8 pertsona inguruko familiek bizi behar zuten. IBDAA errefuxiatu esparruan bolondres moduan aritzen den Yihadek esan zigunez, garai haietan kilometro karratu erdian 1000 pertsona inguru bizi ziren, eta gaur egun, toki berean 12.000 pilatzen dira. Bertakoen biziraupena ezinezkoa izango zen, hango biztanleen lana eta esfortzu ikaragarria gabe. Beraien errefuxiatu status-az harro daude, eta beraien nahia guraso eta aitona-amonen herrietara bueltatzea da. Izan ere, dagoeneko hiru belaunaldi elkarbizi dira toki honetan. NBE zein bestelako erakundetatik jasotzen duten laguntzak ez dira nahikoak jende guzti honen bizimodua era duinean aurrera ateratzeko. Horrela, beraien osasun zerbitzuak, klaseak, kurtsoak, etab. antolatzen dituzte haien kabuz. Nahiz eta biztanleen formakuntza oso ona izan, jende hau, instituzioetarako, ez da ezta munduko hiritar.


Sinestezina ematen duen arren, Zisjordanian gobernuan dagoen alderdi politikoaren agendan ez da munduan zehar barreiaturik dauden 5 miloi errefuxiatuen etxeratzea agertzen. Al-Fatah-z ari gara. Alderdi honek, Israel, AEB eta Europaren laguntza eta babesarekin Palestinar Aginte Nazionala (PAN) zuzentzen du 1996.etik, nahiz eta 2006.urteko hauteskundeak galdu. Urte horretan Hamas nagusitu zen bozketetan, baina Fatah-k ez zuen garaipen demokratiko hau onartu eta gaur egun modu ilegitimoan boteran jarraitzen du.

Belenen, Fatah-ko diputatu batan esanetan, PAN-ak ez ditu Hamaseko militanteak atxilotzen, ez ditu mugimendu politikoak zapaltzen, eta ez du, berez, borroka armatuaren zilegitasuna ukatzen. Haien bertsio ofizialaren irakurketatik herriaren alde demokratikoki lan egiten duen alderdia dela ulertarazten digute, eta garai hauetan herriaren gehiengoak nahi duena "arnasa hartu" eta bizimodu baketsu eta arrunta edukitzea da.

Politikari profesional honen gezurrak, agerian geratu zaizkigu hainbat alditan brigadan zehar; Adibidez, Belenen ere ezagutu genuen espainar jatorriko emakume langile eta politikoki konprometitu baten eskutik: Juani gaztaroan Gazako palestinar batekin ezkondu eta gero, hona etorri zen bizitzen, orain dela 20 urte. Gaur egun Health Work Committee (HWC)-ren ospital batetan egiten du lan, Belengo Beit Sahour herrixkan.

Eskarmentu handiko emakume honek gatazkaren ikuspuntu berri bat eman zigun, gure Mendebaldeko kulturarentzat ulergarriagoa. Politikoki ezkertiarra definitzen du ere burua, eta oso kritikoki hitzegiten du palestinar alderdi guztien inguruan. Bere ustez, Fatah Israelgo estatuaren panpina da, barne kontrola ezartzeko erakundea. 2006an, PANeko ustelkeria zela eta, hauteskundeak galdu zituen, baina, era antidemokratikoan ez zituen hauek onartu eta nazioarteko babesarekin Hamaseko buruak atxilotu eta herria zapaltzen jarraitu zuen.

Juani ez da Hamas-en jarraitzailea, izan ere, bere politika erlijioso fundamentalistarekiko desadostasuna adierazten digu, baina irribarrez dioenez, benetan poztuko zen, Hamas-en eskutik Fatah gobernutik kanpo geratuko balitz.

Juaniren seme-alabak, tokiko beste hainbat familietan gertatzen den moduan, atzerrian daude ikasten. Berak etorkizun on bat nahi du beraientzat, baina argi dauka, eta hainbat alditan argi utzi die beraiei ere, garrantzitsuena palestinarrak direla inoiz ez ahaztea dela; eta zinez poztuko zen heldutasunera heltzean bere herriaren askatasunaren aldeko borrokan bere erreleboa hartuko balute.

Azkenik, eta Hebronerako bidea hartu aurretik, HWC-ren Belengo Battir herriko beste ospital batera joan ginen, bi urtez okupazioagatik isolatutako leku baten testigantza jasotzera.

Herria judutar kolonietaz inguratua dago alde guztietatik; honek hango biztanleriaren mugikortasuna zein bizibaldintza duin batzuk izateko aukerak ezinezkoak bilakatzen dituelarik. Kolono armatuek palestinarrak erasotu eta haien lurrak eta etxeak lapurtzen dituzte, errepideak suntsitu,... beti ere, ejerzitu sionistaren babesarekin.

Hango mediku batek 2002. urtean gertatutakoa kontatu zigun: Israelgo ejerzituak ospitalea inguratu eta hango mediku, erizain eta langileak bi urtez irten ezinik egon ziren.

Jende honen testigantzetatik, erresistentzia eredu aipagarria jaso dugu. Beraien borrokarako arrazoiak argiak dira, eta lortu arte ez dute etsiko: beraien lurraldean libre bizitzea eta errefuxiatuak bueltatzeko eskubidea errealitate bihurtzea, estatu demokratiko batean.

 

 
Ramallah PDF Imprimir E-mail
Brigada Palestina
14/08/2010

 

4/08/2010

Segundo dia de Brigada, nos presentamos en Ramalah, ciudad Palestina que, segun nos dicen y hemos podido comprobar despues no responde a la realidad del pais, mucho mas empobrecido de lo que vemos en las calles de Ramalah, rebosante de tiendas y escaparates y con ostentosos coches circulando por sus calles debido a que es el centro administrativo de Cisjordania.

Leer más...
 
Al Quds. Brigada martxan PDF Imprimir E-mail
Brigada Palestina
09/08/2010

Bigada hasia da iada eta gure lehenengo eguneko agenda beterik dugu berotzen hasteko.
Jerusalenen ostaturik gauden lekutik ur gosari arabiar oparoa hartu ein ta gero Damaskoko atean geratu gara geure
lehenengo kontaktuarin: Yaseer izena duen gazteak afropalestinar elkartetik datorkigu eta Jerusalenen idei  orokor bat emango digu: hiriaren egitura, auzoen banaketa, israel gobernuaren plan makiabelikoa Jerusalen berrezkuratzeko eta beste horrenbeste puntu isteresgarri.



Jerusalen paretaz inguraturiko alde zaharra izateaz aparte bere inguruan eratzen diren auzoetaz ere osaturik dago, haiek esaten duten moduan :"municipality", hau da, udaletxeleren moduko bat izango bailitzan bezala.  Jerusaleneko ate nagusia Damasko atea dugu eta hortik hiria gurutzatzen duen kalea bertan bizi diren sustrai ezberdineko banaketarako balio du: alde baten musulmandarra(geihengo portzentaia dugula), judutarrak (5000 pertsona inguru) eta gutxiengo kristau eta armeniarra. Hala ere, banaketa hau modu baten muga fiktizio bat dala esan genezake nahasturik aurki bait al ditugu erlijio ezberdineko familiak:judutarrak alde musulmandarran edota musulmandarrak alde kristauan...
 
Damaskoko atetik auzo musulmandarrean hasi gara gure ibilaldia eta ikaragarria da bertan dagoen agerrera poliziala, edonon ikus leike oraindiakan polizia ofiziala, militar zerbitzua eiten dauden akne beteriko umeak, musulmandar aldean bizi diren judutarrak babesten dituzten segurtasun zerbitzuak edota kamarak edonon. Are  ikaragarriagoa da ze nolako normaltasunareklin bizi diren bertako biztanleak fenomeno honen aurrean.
 
Israelgo gobernua alde zaharra berrezkuratzeko arrangura gabedo plana azkarra ta makiabelikoa da. Israelgo "housing ministery", hau da, etxebizitza  ministerioa izango zena edo, alde musulmandarrean etxebizitza ezberdina lortu ditu modu ezberdinetan, kontzientziarik gabeko palestinarrei erosita, edota etxeak bertan behera erraustuz edozein sentzurik gabeko arrazoiez baliatuz, frogatuz etxe abandonatuak direla bere jabeak kartxelan daudenbitartean. Hori ta gero, gobernuak kausari fedela denfamilia judutarra sartu etien du  bi urte inguru (sustraiak aer ez daietezen edo ikus ez dezaten palestinarrak horren txarrak ez direla).
 
Palestinarrak ezin dute etxerik erosi, mezkitak Israelgo begiradaren kontrolpean alokatu eiten dituzte eta patrimonio familiar moduan pasa leike semeei hauek joanez edo hil eginez gero.
Etxebizitzarenkontua benetan interesgarria iruditu zitzaigun,zelan okupazioak eragina duen ez bakarrik alde honetan ikuspegi guztitan baizik ez bait du usten haririk solte.
 
Berriz, auzo judutarra udaletxearen lehentasun guztiak jasotzen ditu nahiz eta zera berdinak ordaindu, etxeenn fatxada berrituak, argi eta ur kontuak eta kale garbiagoak esaterako. Ta gehien inpresionatu ninduena: kolonietako umetxo talde bat bere begiraleak armaturik zegoela normaltasun osoz kale erdian, Sukarrietako begiralea kalashnikov batekin egongo bailitzan bezala.
 
Nire lehenengo eguna hitz soilbategaz labur nezake: "amorrua". Amorrua sentitu dut zelan herri bat animaliak lez haien norbere herrian kartxeletan bizi dira, eskubiderik gabe eta beste herri bategaz zapaldua. Baina Palestinar herriak  bizi duten errelitatearen aurrean komunitate internazionala eta justiziak atzea ematen diela da amorru gehien eman didana.
 
Nik holan sentitu ein banaz nire lehenengo egunean Palestinan zelan sentitu dira horrenbeste urtez errealitate hau bizi duen herriak?

 

 
Testimonio desde Gaza: «Bienvenidos a la prisión más grande que existe en todo el mundo» PDF Imprimir E-mail
Brigada Palestina
29/07/2010

[Gara] Una brigada de Komite Internazionalistak consiguió el pasado 20 de julio entrar en Gaza, un lugar donde, pese a la ocupación y las incesables torturas, la resistencia se mantiene en pie.

Ane Labiano es una de las coordinadoras de la primera brigada de Komite Internazionalistak que ha viajado a Palestina este mes de julio. El pasado día 20 consiguieron, no sin previas dificultades, entrar en Gaza, y en las escasas 48 horas que permanecieron dentro de la franja, pudieron comprobar una vez más que la situación es incluso peor que la de hace dos años, y la dureza de los recuerdos clavados en la retina obligan a esta internacionalista y a sus compañeros a contar la verdad que, muchas veces, es camuflada y olvidada, pereciendo sólo en el recuerdo de quienes la sufren.

Leer más...
 


Banner

TWITTER KI

Boletin Herriak.org

Si quieres recibir nuestro boletín de noticias, envianos estos datos.

¿Aceptas HTML?
 
palestina
Durante estos años la brigada de Palestina se ha llevado a cabo a través del PCHR (Centro de DDHH) y Health Work Commitees, y contactado con diferentes partidos políticos, sindicatos, asociaciones de mujeres y asociaciones de presos políticos con el objetivo de que l@s brigadistas adquieran una visión lo más completa posible de la realidad tanto política como social del país. Las brigadas se han realizado durante los meses de julio y agosto en distintas localidades palestinas: Belen, Ramala, Nablus, Gaza... 

Imágenes Blog Palestina